กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ราตรีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว เมื่อยามเช้าของวันใหม่มาถึง อากาศก็อบอวลไปด้วยความเร่งด่วน
“พวกเขาอยู่ในเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้แล้ว” แบล็กวิโดว์กวาดสายตามองโทรศัพท์มือถือแล้วพึมพำกับตัวเอง
เดฟพยักหน้าพลางจิบกาแฟอย่างไม่ใส่ใจนัก
ทั้งสองนั่งอยู่ในร้านอาหารเล็ก ๆ ที่ดูดีแห่งหนึ่ง ขณะทานมื้อเช้าก็คอยจับตาดูกลุ่มของธอร์ที่นั่งอยู่โต๊ะไม่ไกลนัก
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง~
“ฮัลโหล?” แบล็กวิโดว์รับสายด้วยน้ำเสียงคล่องแคล่วและเป็นมืออาชีพ