กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เดฟหัวเราะ “ไม่ล่ะ ไม่เอาแล้ว ของพวกนี้ยกให้เธอหมดเลย บางทีถ้าฉันแตะต้องพวกมันเข้า พวกมันอาจจะเริ่มส่งเสียงโวยวายไม่หยุดอีกก็ได้”
นาตาชาหัวเราะเบา ๆ กระบี่คู่ข้างกายของเธอคืนร่างกลับเป็นกำไลข้อมือ “เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดมาก ยังไงซะพวกมันดูเหมือนจะชอบฉันมากกว่าอยู่แล้ว”
ไดแอนนาที่ยืนดูเงียบ ๆ มาตลอดกรอกตา “ตอนนี้พวกเราไปกันได้หรือยัง หรือว่าพวกเธอสองคนอยากจะใช้วัตถุศักดิ์สิทธิ์ต้องคำสาปสองชิ้นนี้เป็นข้ออ้างในการจีบกันต่อ?”
เดฟยกมือขึ้นทั้งสองข้างทำท่าเหมือนยอมจำนน “ตกลง ๆ ไปกันเถอะ อาหารเม็กซิกันไม่รอใครหรอกนะ”