กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นาตาชาหลบหลีกกระสุนปืนที่ระดมยิงเข้ามาพลางแทรกตัวผ่านการจราจรที่หนาแน่นอย่างคล่องแคล่ว เธอเมินเฉยต่อกฎจราจรทุกประการ บนใบหน้าเผยให้เห็นความไม่พอใจเล็กน้อย
“นี่คือ ‘สวัสดิการ’ ของงานนี้สินะ” เธอพึมพำด้วยน้ำเสียงประชดประชัน ทว่าสายตายังคงจดจ่ออยู่กับเบื้องหน้า
เดฟกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เห็นผู้คนมากมายลงจากรถพลางด่าทอและถอยร่น พวกเขาเริ่มสังเกตเห็นรอยกระสุนที่ปรากฏบนพื้นถนน จึงพากันแตกตื่นวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง
เดฟเอนหลังพิงเบาะอย่างสบายอารมณ์พลางแสยะยิ้ม “อาศัยว่าตัวเองมีอำนาจ ก็เลยทำผิดกฎหมายได้ตามใจชอบเลยสินะ?”
นาตาชาเหลือบมองเขาอย่างรวดเร็ว แววตาของเธอนั้นยากจะคาดเดา
“ถ้าคุณรีบอยากให้กระสุนเจาะกะโหลกนัก ฉันก็ขับช้าลงให้ได้นะ?” เธอโต้กลับด้วยน้ำเสียงประชดประชัน