กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฉันกระชับคันธนูในมือมั่น เมื่อเดฟขยับตัวกะทันหัน ความตึงเครียดในสถานการณ์ก็พุ่งสูงขึ้นทันที
ด้วยสัญชาตญาณ ฉันดึงสายธนูให้ตึงขึ้นอีก หากเขามีท่าทีที่เป็นอันตรายแม้แต่นิดเดียว ฉันจะยิงธนูออกไปทันที
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นกลับเหนือความคาดหมายของฉันไปไกล—
เพียะ!
เจ็บชะมัด!
“...เฮ้ย ทำอะไรน่ะ” เดฟตบไหล่ไดแอนนาเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะขยี้หัวตัวเองแล้วพูดขึ้น
ฉันกะพริบตาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ไดแอนนามองเขา ขอบตาของเธอรื้นไปด้วยน้ำตา
น้ำตางั้นเหรอ?
ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อเลย เธอควรจะใช้ปืนจ่อเขาอยู่แท้ๆ ไม่ใช่มาทำหน้าตาน่าสงสารแบบนี้!