กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
ในเมื่อมีเงิน เรื่องก็จัดการง่ายขึ้น
“เหล่าเฉิน เรื่องนี้นายว่า…ช่างมันไปเถอะได้ไหม?”
สองสามีภรรยาตระกูลเติ้งถือขนมเสวี่ยปิ่งหนึ่งห่อกับนมหนึ่งลัง “นี่เป็นน้ำใจจากพวกเรา หวังว่านายจะรับไว้ ถือเสียว่าเป็นของขอขมาที่พวกเรามอบให้”
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ น้ำเสียงของทั้งสองก็อ่อนลงไม่น้อย”
เฉินอ้ายกั๋วเป็นพ่อของเฉินเฟิง
ขอเพียงเขายอมเอ่ยปาก เฉินเฟิงต้องฟังแน่
“ขอโทษด้วย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรา”
เมื่อเผชิญหน้ากับของขอขมาจากทั้งสอง เฉินอ้ายกั๋วไม่แม้แต่จะเหลือบมอง ก่อนพูดตรง ๆ ว่า “จะรับของขอขมาหรือไม่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน พวกนายไปถามเสี่ยวเฟิงเถอะ”
ความหมายของเขาชัดเจนมาก
เรื่องนี้เขาไม่มีสิทธิ์จัดการ และก็ไม่อยากยุ่งด้วย