ตอนที่ 446 มีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้นถึงจะมีความหวัง!

บทที่สี่ร้อยสี่สิบเจ็ด มีชีวิตต่อไปจึงจะมีความหวัง!

“ถ้าถูกบีบจนหมดหนทางแล้วฝ่าฝืนกฎหมาย มันน่าอับอายหรือ?”

คำพูดของเฉินเฟิงทำให้ทุกคนในที่นั้นเงียบงันไปในชั่วพริบตา

ถ้อยคำนี้ราวกับวาทะอมตะที่สลักลึกลงในใจพวกเขา

แน่นอนว่าการฝ่าฝืนกฎหมายเป็นสิ่งที่ทำไม่ได้

แต่หากวันหนึ่งพวกเขาถูกบีบจนไร้ทางถอยจริง ๆ พวกเขารับประกันได้หรือว่าจะไม่ฝ่าฝืนกฎหมาย?

ประเด็นสำคัญคือ ไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะไม่เจ็บป่วยไปตลอดชีวิต แล้วเมื่อต้องเผชิญกับค่ารักษาพยาบาลที่สูงลิ่วจะทำอย่างไร?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนยากจน พวกเขาต้องนั่งรอความตายอย่างเดียวหรือ?