ตอนที่ 437 ฉันไม่ใช่เทพยา

หลังจากช่วยลู่หย่งออกจากสถานกักกันแล้ว เฉินเฟิงก็พาเขากลับไปยังสำนักงานทนายเพื่อซักถามเรื่องคดีความได้สะดวก

“เวรเอ๊ย? พี่เฟิงพาคนออกมาได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

เมื่อเห็นเฉินเฟิงกลับมาที่สำนักงานทนาย โดยมีลู่หย่งมาด้วย จางอี้ต๋าก็มีสีหน้าประหลาดใจและตกตะลึงอยู่ไม่น้อย

ต้องรู้ก่อนว่าลู่หย่งเป็นผู้ต้องสงสัยที่ถูกควบคุมตัว ต่อให้ดำเนินขั้นตอนประกันตัวก็น่าจะไม่เร็วขนาดนี้หรือเปล่า?

ณ เวลานี้

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้ว

คนที่เฉินเฟิงต้องการส่งเข้าคุก ไม่มีใครช่วยไว้ได้ ในทางกลับกัน คนที่เขาต้องการช่วยไว้ ก็ไม่มีใครขวางเขาได้

“นั่งก่อน”

เฉินเฟิงส่งสัญญาณให้ลู่หย่งเลือกที่นั่งได้ตามสบาย