กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
“ฉันบอกเรื่องที่นายอยากรู้ได้”
หวังเถิงลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็เลือกยอมจำนน “แต่ก่อนหน้านั้น ฉันอยากถามอะไรนายสักอย่าง ทำไมนายถึงรู้ความลับของฉันมากมายขนาดนี้?”
นอกจากตัวเขาเองแล้ว คนที่รู้ความลับเหล่านี้มีไม่เกินสามคนอย่างแน่นอน
แต่เฉินเฟิงไม่เพียงรู้ทุกเรื่อง แม้แต่รายละเอียดก็ยังรู้อย่างชัดเจน!
เรื่องนี้ช่างประหลาดเกินไปแล้ว!
เฉินเฟิงเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย อีกอย่าง ต่อให้ฉันบอก นายก็ไม่เชื่ออยู่ดี”
พูดตามตรง ที่ครั้งนี้ทำให้หวังเถิงยอมสยบได้ ต้องยกความดีความชอบให้ดวงตาแห่งความลับ
จะให้เขาบอกได้อย่างไรว่าตัวเองมีระบบ?