กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 594 สะบั้นปมกรรม!
ทันใดที่เท้าเล็กเรียวสวยจวนจะเหยียบลงบนหัวหยางเจี่ยน ก็มีเสียงสองเสียงดังขึ้นพร้อมกันว่า “หยุดนะ!”
เสวียนชิงเพิ่งจะเคลื่อนตัวไปอยู่ข้างกายโฮ่วถู่และคว้าแขนนางไว้ แต่ก็มีคนหนึ่งยืนขวางหน้าหยางเจี่ยนอยู่ก่อนแล้ว นางหันมามองเสวียนชิงด้วยดวงตาแดงก่ำ พลางเอ่ยว่า “ท่านอาจารย์ ขอท่านโปรดยกโทษให้ลูกพี่ลูกน้องของศิษย์สักครั้งเถิด!”
ท่านอาจารย์... ลูกพี่ลูกน้อง...
เสวียนชิงมองเด็กสาวตรงหน้า ชั่วขณะหนึ่งก็ยังนึกไม่ออกว่าสองคำเรียกนี้หมายความว่าอย่างไร
โฮ่วถู่เก็บเท้าเล็กของนางกลับแล้ว
พ่อบอกให้หยุด นางก็ย่อมหยุดอยู่แล้ว
ก็แค่หยางเจี่ยนคนเดียว จะเป็นจะตายอย่างไรนางก็ไม่ใส่ใจ
“เจ้าคือ... หลงจี?”