กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 266 กลิ่นหอมมาก!
เมื่อพูดมาถึงขั้นนี้ ชั่วขณะหนึ่งกว่างเฉิงจื่อก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ได้แต่ยิ้มบาง ๆ อยู่ข้าง ๆ
ซีหวังหมู่ยิ้มน้อย ๆ วันนั้นที่สั่งสอนหรันเติง กว่างเฉิงจื่อช่วยไว้มาก ทำให้นางได้ระบายอารมณ์อย่างเต็มที่
สัญญาไว้ว่าจะช่วยพูดแทนกว่างเฉิงจื่อ ตอนนี้เป็นจังหวะพอดี
"ท่านอาจารย์ ท่านเคยได้ยินชื่อกว่างเฉิงจื่อหรือไม่ ว่ากันว่าเป็นศิษย์เอกของสำนักฉ่าน เก่งกาจนัก" ซีหวังหมู่ถามด้วยรอยยิ้ม
เสวียนชิงหัวเราะเยาะ "จะไม่เก่งได้อย่างไร ก็คนปากอย่างนั้นน่ะสิ"
กว่างเฉิงจื่อมีสีหน้าเคอะเขิน ต่อให้ไม่เข้าใจว่าคำว่าคนปากอย่างนั้นหมายความว่าอะไร แต่ดูจากสีหน้าของเสวียนชิงแล้ว ก็คงไม่ใช่คำดีแน่นอน
"คนปากอย่างนั้น?" ชิงหลวนถามด้วยน้ำเสียงสงสัย