กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 เป็นถึงขั้นไหนกันแน่?!
“เป็นเจ้าอีกแล้ว!”
ชิงหลวนฟื้นขึ้นมาในที่สุด พลันลุกขึ้นยืน เท้าเอว ดุว่า “เจ้าจะเอายังไงกันแน่ ไม่ให้ข้าได้นอนดี ๆ เลยใช่ไหม”
เอ่อ……
จ้าวกงหมิงเส้นเอ็นที่ขมับกระตุกอย่างอดไม่อยู่
น้ำเสียงแบบนี้ เป็นเด็กดื้อรั้นเอาแต่ใจมาจากไหนกัน?
ดื้อรั้นยิ่งกว่าน้องเล็กของตนเสียอีก?
“นักพรตผู้นี้จ้าวกงหมิง คารวะเทพธิดา” จ้าวกงหมิงหัวเราะหึ ๆ คำนับชิงหลวนทีหนึ่ง
“ข้าไม่สนว่าเจ้าเป็นใคร รีบไป ๆ อย่ารบกวนข้านอน” ชิงหลวนบ่นอย่างหัวเสีย ดวงตางัวเงีย โซเซจะล้มลงกับต้นไม้ใหญ่
ทันใดนั้น ชิงหลวนยังคงค้างท่าเอียงตัวสี่สิบห้าองศาไว้ พลางดุว่า “พวกเจ้าสองคนแอบขี้เกียจอีกแล้ว รีบทำงานเดี๋ยวนี้!”