เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 พูดมั่ว ข้าพูดมั่วไปหมด
“ขอบคุณสหายเต๋าทั้งสามมาก!”
เสวียนชิงดีใจนักหนา เอ่ยว่า “ไม่คิดเลยว่ามันจะทำให้ระดับการฝึกตนของข้าเลื่อนขึ้นถึงขั้นเซียนสวรรค์จริง ๆ”
“ยินดีด้วย ยินดีด้วย ท่านผู้อาวุโส นี่เป็นเกียรติของพวกเรา”
ทั้งสามฝืนกลั้นมุมปากที่อยากจะกระตุกพลางประสานมือคารวะเสวียนชิง
พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก.......
คนผู้นี้ช่างเป็นเฒ่าขี้เล่นจริง ๆ
แสดงได้เนียนราวกับเป็นเรื่องจริงเสียอย่างนั้น
ปากก็บอกว่าบรรลุขั้นแล้ว แต่กลิ่นอายพลังจิตในร่างกลับหยุดอยู่ที่ระดับเซียนสวรรค์ขั้นต้นจริง ๆ หากดูจากกลิ่นอายพลังจิตเพียงอย่างเดียว มองไม่ออกเลยแม้แต่นิดว่าเป็นของปลอม
สิ่งมีชีวิตที่มีระดับการฝึกตนต่ำกว่าเซียนทองต้าหลัว ล้วนไม่ไวต่อกลิ่นอายแห่งเต๋าของมหาวิถี เกรงว่าคงจะคิดว่าคนผู้นี้เป็นแค่เซียนสวรรค์จริง ๆ