กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 261 ไปๆ หยุดๆ
เมื่อเซี่ยเหยียนได้ยินหล่อนพูดเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่าหาคนถูกตัวแล้ว
"ตกลง งั้นรบกวนคุณด้วยนะ"
ลินไม่ได้ตอบ เธอเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง พลางใช้นิ้วเคาะเบาๆบนหัวเข่าเป็นจังหวะ
พงหญ้าป่าเบื้องหน้าเริ่มบางตาลง นานๆจะเห็นขึ้นเป็นกอสามสี่ต้นบ้าง สูงกว่าหนึ่งเมตรและเขียวขจีไปทั้งต้น ราวกับได้รับการดูแลใส่ปุ๋ยอย่างดี
เซี่ยเหยียนมองสภาพถนนข้างหน้าไม่ถนัดนัก จึงชะลอความเร็วลงและเตรียมพร้อมเหยียบเบรกฉุกเฉินตลอดเวลา
ไม่นานนัก ถนนลาดยางกว้างราวห้าหกเมตรก็ปรากฏสู่สายตา ผิวถนนเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว จุดที่กว้างที่สุดกว้างถึงยี่สิบกว่าเซนติเมตรและถูกพงหญ้าป่าอันอุดมสมบูรณ์ชอนไชขึ้นมาจนเต็ม
ในที่สุดก็เห็นถนนใหญ่เสียที
เธอเอ่ยถาม "ไปทางไหนดี"