เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 ถูกบีบให้จากไป
ซางเจิ้งอี้มองลูกสาวพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของเธอให้แห้ง
"ลูกสาวจอมแก่นที่ไม่เคยคิดมากของพ่อหายไปไหนแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วงพ่อหรอก แค่นี้ยังไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า"
พอซางอวี๋ได้ยินคำว่า 'ตาย' หนังศีรษะก็ชาวาบขึ้นมาทันที ร่างกายสั่นสะท้านอย่างแรง เธอพุ่งเข้าไปเอามือปิดปากพ่อไว้แน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความอ้อนวอน
"หนูขอร้องนะพ่อ อย่าพูดอะไรแบบนี้อีกเลย ทั้งหนู แม่ แล้วก็พี่สาวขาดพ่อไปไม่ได้พ่อต้องอยู่กับพวกเราไปนานๆ นะ"
ซางอวี๋กลัวเหลือเกินว่าพ่อจะพูดอะไรเป็นลางร้ายออกมาอีก เธอจึงเบือนหน้าหนีไปอีกทางแล้วหันไปบอกหู่จื่อว่า "พี่หู่จื่อ รีบกินเถอะ เดี๋ยวบะหมี่เย็นหมด"
หู่จื่อพบว่าไม่ว่าเขาจะพยายามขยับแค่ไหน ชามบะหมี่เนื้อก็มักจะอยู่ห่างจากซางเจิ้งอี้เสมอ