กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 เสียงพลั่วเหล็กหวีดหวิว
"ปัง ปัง!"
เสียงเคาะหนักๆ ดังมาจากหน้าต่างด้านข้าง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คนกวาดหิมะเคลียร์ทางมาถึงตรงนี้แล้ว
ชายคนหนึ่งที่สวมหมวกปีกพับขนสัตว์และพันผ้าพันคอผืนหนาเดินเข้ามาชิดหน้าต่าง จ้องมองคนที่ล้อมอยู่รอบตัวเซี่ยเหยียนแล้วเอ่ยเสียงห้าวว่า "อย่ามัวแต่มอง ออกมาทำงานได้แล้ว!"
คิ้วและขนตาของเขาเกาะพราวไปด้วยเกล็ดน้ำแข็ง แก้มทั้งสองข้างแดงก่ำเพราะความหนาว ทุกครั้งที่หายใจเข้าออกก็พ่นไอขาวเกาะบนกระจก
ลูกค้าในร้านหันมองหน้ากันซ้ายขวาอย่างงุนงง ก่อนจะถามกลับไปว่า "ไม่ใช่ว่าจัดคิวไว้แล้วเหรอ วันนี้ยังไม่ใช่เวรฉันเสียหน่อย"
"ใช่สิ อาทิตย์หน้าถึงจะถึงคิวฉัน นายจำคนผิดหรือเปล่า"