เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 ละครน้ำเน่า
พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ขืนซักไซ้ต่อไปก็คงไม่มีความหมาย
ชายคนนั้นนั่งลงตามเดิม สีหน้าหม่นหมองคอตกอย่างหมดอาลัยตายอยาก
มีอีกหลายคนที่สีหน้าเหมือนกับเขา ราวกับลูกแกะที่เพิ่งลืมตาดูโลกเป็นครั้งแรก ทั้งหวาดกลัว ทั้งทำอะไรไม่ถูก
เซี่ยเหยียนหลุบตาลง บางคนอยู่สบายนานเข้าก็ลืมระวังภัยในยามสงบ ไม่ยอมแบกรับความเสี่ยงเลยแม้แต่นิดเดียว เธอยังไม่ทันได้ย้ายร้านเลยด้วยซ้ำ พวกเขาก็ด่วนสรุปไปก่อนแล้วว่าที่ใหม่ต้องแย่กว่าที่นี่แน่ๆและตัวเองจะต้องถูกไล่ออกเพราะไม่มีแต้ม
"การประชุมจบลงแค่นี้นะคะ กำหนดเส้นตายคือสามทุ่มพรุ่งนี้ลูกค้าที่ต้องการทำเรื่องเช็กเอาต์ กรุณาไปติดต่อที่เคาน์เตอร์ต้อนรับก่อนหมดเวลา หากเลยกำหนดทางร้านจะไม่รับดำเนินการค่ะ"
เซี่ยเหยียนก้าวเท้าเดินจากไป