กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 กลับไปก็ไร้ความหมาย
อีกด้านหนึ่งชายหูแหลมเริ่มตั้งสติได้แล้ว เขาเดินไปสำรวจรอบขอบระเบียงหนึ่งรอบ แต่ไม่พบอุปกรณ์อะไรที่พอจะใช้ประโยชน์ได้เลย
เว้นเสียแต่ว่าเขาจะงอกปีกบินลงไปได้ตรงๆ
ไม่อย่างนั้นก็คงต้องปลดโซ่แล้วหนีลงไปทางบันได
เพียงแต่ไม่รู้ว่าในโถงบันไดมีซอมบี้หลงเหลืออยู่กี่ตัวเขาจำได้ลางๆ ว่ามีอยู่เยอะมาก
เขาไม่กล้าเสี่ยง
"เราสองคนคงอยู่ตรงนี้ไปตลอดไม่ได้หรอกนะ ต้องหาทางหนีออกไป"
ชายหูแหลมเดินมาข้างๆ อีกฝ่าย ทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"นายมีไอเดียอะไรล่ะ" ชายผมเปียนั่งอยู่บนท่อขนาดใหญ่ เหยียดขาพักผ่อน
"ไม่กระโดดลงจากตึกก็ไต่บันไดลงไป"