เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ประชุม
เฝิงเป้ยชี้ไปนอกหน้าต่างพลางตะโกนลั่น "เถ้าแก่เซี่ย ยังมีอีกคนหนีออกไปทางนั้น"
ไอ้ชายหูแหลมนั่นแหละที่เจ้าเล่ห์ที่สุด อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้เด็ดขาด
เซี่ยเหยียนมองผ้าปูที่นอนที่ผูกไว้กับขาเตียง ก่อนจะเดินไปที่หน้าต่างแล้วชะโงกหน้ามองลงไปข้างล่าง
ชายหูแหลมกำลังตะเกียกตะกายไต่ลงไปอย่างเอาเป็นเอาตาย
ทว่าเวลาผ่านไปตั้งนานแล้ว เขาก็ยังไต่ไปไม่ถึงปลายผ้าปูที่นอนเสียที
เรื่องนี้ทำเอาชายหูแหลมร้อนใจจนเหงื่อแตกพลั่ก พอเงยหน้าขึ้นกะระยะอีกครั้ง เขาก็ต้องชะงักงันเมื่อเห็นเถ้าแก่เซี่ยที่หน้าต่างกำลังยกมุมปากยิ้มอย่างน่าขนลุก หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ ก่อนจะกระหน่ำเต้นรัวความหวาดกลัวที่ยากจะบรรยายไต่ขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง รัดแน่นอยู่ที่ลำคอและบีบรัดแรงขึ้นเรื่อยๆ