เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 หางานให้เขาทำ
รอจนกระทั่งสามทุ่มกว่าเซี่ยเหยียนจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างอันมืดมิด
เป็นจริงดังที่หมีน้อยบอก แถวนี้ไม่มีซอมบี้เหลืออยู่แล้ว พวกลูกค้าต่างพากันถ่อออกไปไกลกว่าเดิม
เซี่ยเหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะให้หมีน้อยนำรถไฟฟ้าออกมาแล้วขี่ออกจากเกสต์เฮาส์
เธอต้องออกไปดูให้เห็นกับตาตัวเองสักหน่อย
แตกต่างจากสภาพปรักหักพังในตอนกลางวัน ยามค่ำคืนช่องประตูที่เปิดกว้างอยู่สองข้างทางของถนนดูราวกับอสุรกายที่ตายอย่างอนาถ ชวนให้รู้สึกอ้างว้างราวกับทั่วทั้งใต้หล้าเหลือเพียงเธอผู้เดียวที่ยังมีชีวิตอยู่
รอบด้านเงียบสงัดจนแม้แต่เสียงนกร้องก็ยังไม่มี
เซี่ยเหยียนเปิดไฟสูง ขี่วนสำรวจไปรอบๆ ย่านถนน ไม่นานนัก เธอก็เห็นสองสามีภรรยาสูงวัยเดินตัวเปล่าประคองกันมุ่งหน้ากลับไป