กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 เริ่มฉลาดขึ้นแล้วเหรอ
"คนที่ควรรู้ก็รู้ไปตั้งนานแล้ว ส่วนคนที่ไม่รู้จนตายไปก็ยังไม่รู้หรอก"
เจ๊ใหญ่เห็นเธอก้มหน้าลงคล้ายกำลังเศร้าใจ จึงปลอบว่า "ไม่ต้องกังวลไปหรอก คนมีตั้งเยอะแยะ อีกเดี๋ยวก็มีคนใหม่ๆ โผล่เข้ามาในฐานทัพอีก วางใจเถอะ เธอหาคริสตัลได้แน่นอน"
"พวกเขาไม่รู้สึกถึงความผิดปกติบ้างเลยเหรอคะ"
"น้องสาว อย่าซื่อไปหน่อยเลย มดบนพื้นดินจะไปมองเห็นเห็บหมัดบนขนหมาได้ยังไงต่อให้รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลแล้วจะทำอะไรได้สุดท้ายพวกเขาก็ล้างสมองตัวเองอยู่ดีนั่นแหละ"
เซี่ยเหยียนเงยหน้าขึ้น แววตากระจ่างใส ไม่มีร่องรอยความเศร้าหมองเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นดังนั้นเจ๊ใหญ่ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ต้องแบบนี้สิ ไม่ว่าจะยุคสมัยไหน คนโง่ก็มีอยู่ตลอดนั่นแหละ"