กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 มาถึงแล้ว
"นายพลฉู่มีนกตัวหนึ่งกำลังจับตาดูพวกเราอยู่แถวนี้ครับ"
ชายร่างผอมแห้งก้มศีรษะลงเล็กน้อย ใช้เส้นผมยุ่งเหยิงบดบังริมฝีปากและฟันไว้พลางกระซิบเสียงเบา
ฉู่ว่านฟูสีหน้าไม่เปลี่ยน เขายังคงมองซูเหมยที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
"ยังไม่ต้องไปสนใจมัน"
สีหน้าของซูเหมยดูย่ำแย่ แผลเก่ากำเริบอย่างนั้นเหรอ
ฉู่ว่านฟูเลื่อนสายตาลงต่ำ หยุดอยู่ที่หน้าท้องของเธอ ภายใต้ผ้าก๊อซที่พันทับซ้อนกันหลายชั้น พอมองเห็นเนื้อหนังที่ฉีกขาดอย่างรุนแรงจนปลิ้นออกมาได้อย่างรางๆ บางจุดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดและสีเหลืองแล้ว
เขายกมือขึ้นเช็ดหยาดเหงื่อตรงขมับ
อากาศร้อนขนาดนี้แผลคงจะติดเชื้อเป็นหนองแล้วแน่ๆ
เอ้อเจ๋อกระโดดกลับขึ้นมาบนชั้นสองตรงเวลาเป๊ะโดยด้านหลังยังมีขบวนซอมบี้วิ่งตามมาเป็นพรวน