กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 พวกเรามาตั้งทีมกันไหม
หลังมื้อเที่ยง เย่ฉีเจิ้งเดินลงบันไดมาช้าๆ มายืนอยู่หน้าประตูห้อง 212 ด้วยสีหน้าลังเลไม่ตัดสินใจ ยกมือขึ้นแล้วก็ลดลงอยู่หลายครั้งจนเคาะไม่ได้สักที หางคิ้วมีเหงื่อซึมออกมาบางๆ
เกิดอีกฝ่ายคิดว่าเขาอ่อนแอเกินไปจนไม่อยากร่วมมือด้วยจะทำยังไงดี
เย่ฉีเจิ้งเองก็รู้สึกว่าฝีมือของตัวเองอ่อนแอเกินไป เขาไม่มีความกล้าพอที่จะเคาะประตูด้วยซ้ำ
ช่างเถอะ... เขายังพอหาวิธีอื่นได้อีก
ในใจเขานึกด่าตัวเองว่าเป็นคนขี้ขลาด แม้แต่ความกล้าที่จะเคาะประตูถามสักคำก็ยังไม่มี
จังหวะนั้นเอง หญิงชราคนหนึ่งเดินจูงหลานชายสองคนสวนขึ้นมาจากชั้นล่าง
เขาจำได้ว่านี่คือคุณยายเจียง
"สวัสดีครับคุณยายเจียง"