เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 เกสต์เฮาส์อันปลอดภัย
"หนีเร็ว!! ลูกแม่!!" หญิงชราเค้นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายผลักเขาออกไป ส่วนสองขาของตัวเองอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงราวกับเส้นบะหมี่ ทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นทันที
"แม่!"
เด็กชายที่ถูกผลักออกไปร้องตะโกนอย่างเจ็บปวด รีบหันหลังกลับมาคว้าแขนหญิงชราแล้วออกแรงฉุดกระชากให้หล่อนวิ่งหนี
"ปล่อยแม่เถอะ...ลูกแม่...แม่ไร้ประโยชน์แล้ว...ลูกแม่ ลูกสุดที่รักของแม่..."
ดวงตาของหญิงชราเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา หล่อนมองเด็กชายเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความอาลัยอาวรณ์ พลางออกแรงขืนมือไว้ หวังใช้ชีวิตตัวเองเพื่อซื้อเวลาหนีรอดให้ลูก
"ไม่! แม่! แม่จะตายไม่ได้นะ! รอก่อน!" เด็กชายกุมแขนผู้เป็นแม่ไว้แน่น ดวงตากวาดมองร้านค้าข้างทางอย่างบ้าคลั่ง
น่าเจ็บใจนักที่ข้างในนั้นว่างเปล่าโหรงเหรง ไม่มีแม้แต่ตู้สักใบให้เข้าไปหลบซ่อนตัว!