กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 อัปเกรดแล้วหาห้องอาหารไม่เจอ
ตีห้าสิบห้านาที เซี่ยเหยียนตื่นนอนตรงเวลาเป๊ะ
ทำไมถึงตื่นเวลานี้ทุกวันเลยนะ คงไม่ใช่ว่ามีนาฬิกาชีวภาพหรอกใช่ไหม?
เซี่ยเหยียนขนลุกซู่ของพรรค์นี้ไม่ควรมีติดตัวนะ ไม่ได้การต้องนอนต่ออีกหน่อย
เธอล้มตัวลงนอนอีกครั้ง ดึงผ้านวมนุ่มนิ่มขึ้นมาคลุมโปง หรี่ตาลงแล้วรวบรวมความง่วงที่ยังไม่จางหายกลับมา พยายามข่มตานอนต่ออีกสักงีบ
ในความสะลึมสะลือ เธอยังคงพะวงเรื่องต้องไปเปิดประตูห้องอาหารบริการตลอดวันตอนเจ็ดโมงเช้า เลยหลับไปพักหนึ่งก็ลืมตาขึ้นมาดูเวลาทีหนึ่ง
6:15 น.
นอนต่ออีกหน่อย ยังเช้าอยู่เลย
6:42 น.
นอนต่ออีกนิดน่า