กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ในที่สุดฝนก็ตกแล้ว
เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว สายฟ้าสีม่วงฟาดผ่าท้องฟ้า หยาดฝนโปรยปรายลงมาเป็นสาย กระแทกพื้นดินจนเกิดเสียงทึบหนัก
ไม่นานนัก สายฝนก็ยิ่งกระหน่ำหนาเม็ดขึ้น ไอฝนลอยฟุ้งไปทั่วอากาศ ท้องฟ้าและผืนดินกลายเป็นสีเทาขมุกขมัวไปหมด
"ฝนตกสักที"
พอเห็นสายฝนสาดเฉียงเข้ามาในร้านจนกระเบื้องสีขาวสะอาดเปียกชื้น เซี่ยเหยียนก็รีบเดินไปปิดประตูใหญ่ พลางกดเปิดไฟไปด้วย
หันกลับมาอีกทีก็เห็นหมีน้อยกำลังกอดไม้ถูพื้นเดินโยกเยกเข้ามา
เซี่ยเหยียนรีบหลีกทางให้
การมีพนักงานที่ขยันขันแข็งและรับผิดชอบอย่างหมีน้อย ถือเป็นวาสนาของเธอจริงๆ
เธอกลับมาที่หลังเคาน์เตอร์คิดเงิน พบว่าเวลาเพิ่งจะบ่ายสี่โมงเย็น ลูกค้าหลายคนที่อยู่ในห้องพักของตัวเองคงยังไม่ลงมาข้างล่าง