กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หงจวินรู้ว่า หากอาศัยเพียงสติปัญญา (การหลอกล่อ) ของตน ทงเทียนก็ไม่ยอมรับ (ถูกหลอก);
หงจวินจำใจต้องพาหยางเหมยไปเกาะจินอ๋าวด้วยตนเอง;
เมื่อมาถึงเกาะจินอ๋าวแล้ว ประโยคแรกที่หงจวินเอ่ยคือ:
“ทงเทียน ศิษย์ของข้า เจรจากันหรือไม่? (ภาษาคน: เจรจากันได้หรือไม่?)”
“เจรจา! (ได้)”
“ข้าไม่เท่าศิษย์ เจ้าหายห่วงหรือไม่? (ข้าฝีมือไม่เท่าเจ้า ไม่มีภัยข่มขู่ใดต่อเจ้า เจ้าวางใจได้)”
ทงเทียนคิดแล้ว ส่ายหัวกล่าวว่า:
“ข้าไม่ถนัดการเล่นลับหลัง ศิษย์ของข้าก็ไม่ถนัดเช่นกัน! (ข้ากับศิษย์ทั้งหลายไม่ถนัดเล่นงานคนลับหลัง ข้ากลัวเจ้าจะเล่นงานข้า และกลัวเจ้าจะเล่นงานศิษย์ของข้า!)”
หงจวินพยักหน้ากล่าวว่า: