กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมิงเหอจึงพยักหน้า:
“ตกลง เจ้าเป็นหัวหน้า เจ้าออกปากแล้ว หมิงเหอจะไม่ทำได้อย่างไร? แต่ที่ข้าลงมือก็เพราะเห็นแก่หน้าหัวหน้าเจ้านะ~”
พูดจบ หมิงเหอก็มาถึงข้างกายเจียงจื่อหยา โบกมือเพียงครั้งเดียว ทำให้เศษเสี้ยวดวงวิญญาณไร้เจ้าของจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้น แล้วเริ่มยัดเข้าไปในหัวของเจียงจื่อหยา;
ด้วยการกระทำอันหยาบกร้านของหมิงเหอเช่นนี้ เจียงจื่อหยาที่นอนอยู่ตรงนั้นในที่สุดก็มีปฏิกิริยา แต่เป็นสีหน้าทรมานจนใบหน้าหรี่เข้าหากัน;
ฝูซีที่อยู่ข้าง ๆ กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ จึงเอ่ยอย่างกังวลว่า:
“อริยะอสูร ท่านเบามือหน่อย อ่อนโยนหน่อย อย่าฆ่าให้ตายเลยนะ~”