กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าของถงเต้าจื่อแข็งค้าง ครุ่นคิดในใจว่า
‘แม่เจ้าเอ๊ย เห็นพวกเจ้าภูมิใจกันขนาดนี้ ข้าแทบจะไม่ใจร้ายบอกพวกเจ้าเลยว่า เวลาที่พวกเจ้าบ่มเพาะพลังไม่ใช่สามปี แต่เป็นหลายล้านปีเลย~’
ถงเต้าจื่อสูดลมหายใจให้สงบแล้วกล่าวว่า
“อ้า ใช่ ๆ ๆ พวกเจ้าพูดถูก ขอเพียงมีทรัพยากรเพียงพอ พวกเราทุกคนล้วนเป็นอนุอริยะได้ทั้งนั้น!”
ไต้หลงจื่อพยักหน้า กล่าวว่า
“ไม่ผิดเลย พี่ใหญ่ พวกเราต้องเอากลับคืนมาซึ่งทรัพยากรที่เป็นของพวกเรามากกว่านี้ พวกเราต้องเป็นอนุอริยะ!”
เซี่ยเทาจื่อ: “...ข้าก็เหมือนกัน~”
มุมปากของถงเต้าจื่อกระตุก ก่อนหัวเราะอย่างซื่อ ๆ ว่า
“น้องทั้งสอง เจ้าต้องทำความปรารถนาให้เป็นจริงได้แน่นอน!”
แต่ในใจของถงเต้าจื่อกลับว่า