กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่คำพูดถัดมาของเจียอิ่น ทำให้จุ่นถีผู้พิการแขนเดียวทรงตัวไม่อยู่ ล้มลงไปโดยตรง:
“โอ~~ ข้ารู้แล้ว ที่แท้ศิษย์น้องเจ้าก็โม้แม่งนี่นา~”
จุ่นถีหน้าดำคร่ำเคร่ง มองเจียอิ่น แล้วยอมอ่อนข้อว่า:
“ศิษย์พี่ ข้าแค่โม้จริง ๆ ไปกันเถอะ!”
ใครจะรู้ เจียอิ่นส่ายหัว กล่าวอย่างเด็ดขาดว่า:
“ไม่ไป!”
“ไม่ไป? เจ้าไม่ไป ข้าจะทำอย่างไร?”
เจียอิ่นยักไหล่ กล่าวว่า:
“จะทำอย่างไร? ก็ปล่อยให้เย็นไปตามเรื่องไง~”