กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากหยางเจี่ยนทะลวงระดับขึ้นเป็นเซียนทองได้ในที่สุด ก็รีบร้อนไป ‘ผ่าภูเขาช่วยมารดา’ ทันที คราวนี้อวี้ติ่งคง ‘ไม่รู้’ และไม่ได้เข้ามายุ่งด้วย
ทางด้านเกาะจินอ๋าว หยางเจียวมองเหยาจีที่อยู่ข้างกายอย่างจำใจ ก่อนกล่าวว่า
“ท่านแม่ ท่านไปอยู่ที่นั่นสักพักเถิด~”
เหยาจีถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วกล่าวว่า
“เจ้าเด็กคนที่สองนี่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย ข้าทะลวงถึงเซียนทองขั้นกลางแล้วแท้ ๆ แต่เขายังเป็นเพียงเซียนทองขั้นต้น ซ้ำยังต้องให้ข้ามาแสดงละครเป็นเพื่อนเขาอีก~”
กล่าวจบ เหยาจีก็ซ่อนระดับบำเพ็ญของตนไว้ที่เซียนแท้ช่วงต้น
เหยาจีไม่กังวลว่าหยางเจี่ยนจะมองออก อย่างไรเสีย ระดับบำเพ็ญของหยางเจี่ยนก็ยังไม่สูงเท่านาง~