กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสินหนงเพิ่งคิดจะวิ่งไปอุ้มจิงเว่ยขึ้นมา แต่พอได้ยินคำพูดของจิงเว่ย ก็ก้าวพลาดล้มลงกับพื้น
ตอนนี้ จิงเว่ยก็เห็นเสินหนงเช่นกัน รีบมาหน้าเสินหนงทันที ร้องไห้หนักพลางกล่าวว่า
“ท่านพ่อ หนี่ว์วาคิดว่าจะไม่ได้พบท่านพ่ออีกแล้ว ฮือฮือ~”
เสินหนงจึงก้าวเข้าไปกอดเสื้อผ้าฝ้ายตัวน้อยนี้ เพียงแต่ สีหน้าของเจิ้นหยวนจื่อ ก็ออกจะงดงามสักหน่อย......
เวลานี้ อ๋าวกว่างเตะอ๋าวปิ่งที่ยังยืนนิ่งอยู่ข้างตัวเขาไปหนึ่งที กล่าวว่า
“เจ้ายังยืนเหม่ออยู่ทำไม? ไม่รีบไปคารวะนายท่านของเจ้ารึไง?”
อ๋าวปิ่งสะดุ้งขึ้นมา หน้าเจื่อน ๆ เดินมาใกล้หนี่ว์วา หน้าเจื่อน ๆ ตะโกนเรียกหนี่ว์วาว่า “นายท่าน~”