กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ส่วนตัวเป่าก็ได้รับส่งเสียงผ่านจิตจากจางฮ่าวเช่นกัน:
"รับปากเขาไป!"
ตัวเป่าพยักหน้าโดยไม่แสดงสีหน้า กล่าวว่า:
"ตกลง ไม้บรรทัดเฉียนคุนของนี่ถึงจะด้อยไปสักหน่อย แต่ตัวเป่าข้าเห็นว่าเจ้ารู้จักกาลเทศะ ก็ให้หน้าเจ้าสักครั้งก็แล้วกัน~"
"แต่ทว่า เจ้าหรานเติงจะไปหรืออยู่ก็ตามใจ แต่ถ้าทิ้งไว้แล้ว ทันทีที่เจ้าลงมือ อย่าโทษตัวเป่าว่าไม่ไว้หน้า!"
หรานเติงถอนหายใจอย่างโล่งอก กล่าวว่า:
"หายห่วง สมบัติวิเศษของหรานเติงข้ามีไม่มาก ไถ่ชีวิตได้ไม่กี่ครั้งหรอก!"
กล่าวจบ หรานเติงก็ถอยไปยืนข้างหนึ่ง;
ตัวเป่าเห็นหรานเติงถอยไปข้างหนึ่งแล้ว ก็ไม่ไปสนใจหรานเติงอีก;