เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหนูตัวนี้มาถึงหน้าทงเทียน มันก็คว้าเต่าที่แบกอยู่บนหลังโยนลงมาทันที กลายเป็นเด็กอ้วนรูปร่างมนุษย์คนหนึ่ง;
เด็กอ้วนตะโกนว่า:
“ให้ตายสิ ข้าเป็นแค่หนูตัวหนึ่ง เจ้าเต่าตายนี่หนักอึ้งราวกับตายแล้วจริง ๆ มันคิดว่าข้าเป็นวัวใช้งานหรือไง?”
ทุกคน: “......”
หนูตัวนี้ไม่ต้องคิดก็รู้ คือตัวเป่า ศิษย์ของทงเทียน;
ส่วนความคิดที่ให้ตัวเป่าแบกเต่าเสวียนมานั้น ก็ไม่ต้องคิดเช่นกัน มันเป็นฝีมือของจางฮ่าว;
ไม่ต้องพูดถึงว่าเต่าเสวียนถูกวิถีสวรรค์กดข่ม ไม่เพียงแปลงกายไม่ได้ แม้แต่ขนาดร่างกายก็ยังเปลี่ยนได้ตามใจไม่ได้ แน่นอน ถึงเปลี่ยนได้ จางฮ่าวก็ไม่ให้มันเปลี่ยน;
ก็เพราะถ้าไม่ทำให้ลำบากสักหน่อย จะได้ผลประโยชน์มากขึ้นได้อย่างไร?
เวลานี้ เสียงของเต่าเสวียนที่ใกล้ตายแต่ยังไม่ตายก็ดังมา:
“ตัวเป่า เจ้าหนูตายนี่ ไม่รู้จักเบามือบ้างหรือ? ไม่เห็นหรือว่าข้าไม่มีขาแล้ว?”