กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพียงแต่ เฟิงตูที่อยู่ข้าง ๆ ก็สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว พลางคิดว่า
‘ให้ตายสิ ศิษย์พี่ เจ้าอย่าได้ตอบรับให้พวกเขามาเลยนะ พอพวกเขามา ข้ายังจะเป็นมหาจักรพรรดิเฟิงตูอีกหรือ? ข้าจะกลายเป็นลูกจ้างเฟิงตูในพริบตาแน่นอน!’
หากบรรพชนอูมาที่ยมโลกจริง ต่อให้ยืมความกล้าเพิ่มให้เฟิงตูอีกหลายเท่า เขาก็ไม่กล้าให้บรรพชนอูลงมือทำงานดอก~
โชคดีที่จางฮ่าวกล่าวทันทีว่า
“เอ่อ พวกเจ้าไม่ต้องมาก็ได้ แต่ละเผ่าของพวกเจ้า ส่งอูน้อย ทหารอู และชาวเผ่าอูมาสักหน่อยก็พอแล้ว;”
“ถึงอย่างไร อีก 100 ปี พวกเจ้าก็ต้องตามตี้จวิ้นกับพวกเขาไปหาเรื่องอริยะสององค์แห่งตะวันตกที่เขาสุเมรุ อีก 1,000 ปีก็ต้องตัดสินแพ้ชนะถึงตายกับเผ่าปีศาจ~ ”