เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้โฮ่วถู่เพียงแค่หยอกจางฮ่าวเล็กน้อย แต่พอได้ยินคำพูดของจางฮ่าว ในใจนางก็ไม่ยอมจำนนเอามาก ๆ;
แต่จางฮ่าวไม่ให้โอกาสโฮ่วถู่ตั้งแต่แรก พอหันหลังกลับ แม้แต่เงาก็หายไปแล้ว;
เมื่อเห็นจางฮ่าวที่วิ่งหนีไปแล้ว โฮ่วถู่ก็จำใจ;
เว้นแต่จางฮ่าวจะปรากฏตัวต่อหน้านางเอง ไม่งั้นแม้แต่ลมที่จางฮ่าวพัดผ่าน นางก็จับไม่ได้;
จางฮ่าวที่กลับมาถึงเกาะจินอ๋าวใช้มือเล็ก ๆ ตบหัวใจดวงน้อยของตัวเองเบา ๆ แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนจะพูดกับตัวเองว่า:
“ขวัญเสียแทบตายจริง ๆ แม้รูปร่างมนุษย์ของโฮ่วถู่นางจะดูดีมาก แต่พอคิดถึงหางงูของนาง กับมืออีกตั้งมากมาย ก็รู้สึกเย็นวาบไปทั้งหลัง~”
แต่เมื่อรู้ว่าโฮ่วถู่ยังต้องไปแปรกายเป็นวัฏสงสาร จางฮ่าวก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยสิ้นเชิง เรื่องนี้ก็ผ่านไปเช่นนี้เอง;