กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วิถีสวรรค์โกรธจัดกล่าวว่า
“ไอ้แก่ไม่รู้จักตาย ข้าว่าที่เจ้าบอกว่าจะคิดหาทางออกน่ะเป็นของปลอม ที่จริงเจ้าอยากทำให้โลกบรรพกาลพังทลาย แล้วลากข้าไปฝังร่วมด้วยนี่สิถึงจะเป็นเรื่องจริง!”
“อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ แค่เงาร่างผานกู่ที่เผ่าอูเรียกออกมาก็ทำให้โลกบรรพกาลพังทลายได้แล้ว หากยังไปเอาหยางเหมยมาสู้กับมัน โลกบรรพกาลจะยังเหลืออยู่อีกหรือ?”
หงจวินมองวิถีสวรรค์ราวกับมองเจ้าคนโง่ มองอยู่จนกระทั่งวิถีสวรรค์โกรธเคืองไม่หยุด จึงค่อย ๆ กล่าวว่า
“เมื่อครู่ข้าไม่ได้บอกหรือว่า แม้หยางเหมยตกลงลงมือ เขาก็ไม่เป็นไปได้ที่จะมาที่โลกบรรพกาลได้?”
วิถีสวรรค์ชะงัก ถามต่อว่า
“เจ้าหมายความว่ากระไร?”
หงจวินหยุดเล็กน้อย กล่าวว่า