เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนแรก พวกทึ่มสิบเอ็ดตนนี้ไม่ได้ใช้พลังเวทเลย อีกทั้งยังไม่เผยกายแท้บรรพชนอูออกมา
พวกมหาอูที่ได้ยินเสียงเอะอะก็รีบมาถึง พอเห็นสภาพเช่นนี้ สิงเทียนก็พูดอย่างหงุดหงิดว่า
“บรรพชนอูทั้งหลายแข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้ว ยังพยายามบ่มเพาะพลังวิชาหัวเหล็กอีก คนที่ยอดเยี่ยมกว่าพวกเรายังสู้สุดชีวิต แล้วพวกเรายังมีหน้ามาเกียจคร้านอีกหรือ”
พอพูดจบ เขาก็เป็นผู้นำโดยใช้กะโหลกไปทดสอบความแข็งของภูเขาปู้โจว
มหาอูอีกยี่สิบสามตนก็ตะโกนด้วยสีหน้าพร้อมตาย
“ถูกแล้ว พวกเราก็ต้องสู้สุดชีวิตเช่นกัน”
ดังนั้น กองกำลังที่ใช้กะโหลกทุบภูเขาปู้โจวจึงเพิ่มขึ้นอีกยี่สิบสี่ตน~
แต่พอชนไปชนมา กงกงคงรู้สึกว่าทุบยังไม่สะใจนัก จึงแบกกะโหลกที่ใหญ่กว่าลำตัวถึงหนึ่งเท่าตะโกนลั่นว่า
“ฮ่า ๆ สะใจจริง สุขใจจริง~”
พอตะโกนจบ เขาก็เผลอใช้กายแท้บรรพชนอูของตัวเองออกมา