กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางฮ่าวมองทงเทียนที่อาละวาดดิ้นกับพื้น กล่าวอย่างไม่รู้จะพูดอะไรว่า:
“พอเถอะ อย่าโวยวายเลย บนเกาะจินอ๋าวไม่มีคนอื่น เจ้าโวยวายอีกก็ไม่มีใครได้ยิน~”
สีหน้าทงเทียนแข็งค้าง ยังคงอาละวาดต่อว่า:
“ข้าไม่สน ก็ใครใช้ให้เจ้ากลั่นแกล้งข้าก่อน แถมยังผลักข้าล้มลงกับพื้นอีก?”
จางฮ่าวกลอกตาขาว กล่าวว่า:
“ข้ากลั่นแกล้งเจ้าตรงไหน? อีกอย่าง ข้าเพิ่งกลับมา เจ้าก็พุ่งออกมา นี่มันปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณไม่ใช่หรือ? ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเป็นถึงอริยะ กลับอาละวาดบนพื้น เสียภาพพจน์สิ้นดี!”
ทงเทียนลุกขึ้นยืน ตะโกนว่า:
“เช่นนี้ยังไม่นับว่ากลั่นแกล้งข้าอีกหรือ? เจ้าบอกว่าถ้าให้ข้าถ่วงหงจวินไว้ ก็จะได้เห็นวิธีการของเจ้า ข้าโง่ ไร้เดียงสา จึงเชื่อคำเหลวไหลของเจ้าจริง ๆ!”