เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในความเป็นจริง ตอนที่อริยะหลายองค์เริ่มประลองเวทข้ามอากาศ เหล่ากึ่งอริยะของเผ่าปีศาจกับบรรพชนอูก็หยุดมือไม่สู้กันแล้ว;
ต่อการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องเป็นลูกโซ่นี้ ไม่ว่าจะเป็นเหล่าบรรพชนอูหรือเหล่ากึ่งอริยะของเผ่าปีศาจ ต่างก็มีกะโหลกที่คิดตามไม่ค่อยทัน;
หลังจากตี้จวิ้นได้ยินคำพูดของตี้เจียง ก็ตะโกนว่า:
“ปล่อย!”
สมองของตี้เจียงประมาณว่าถึงยามนี้ยังคิดตามไม่ทัน ลืมไปเสียสิ้นว่าพวกเขากับเผ่าปีศาจเป็นศัตรูที่ต้องฆ่ากันถึงตาย;
ดังนั้น หลังจากตี้เจียงเอ่ยเสียง “โอ” ออกมา ก็ปล่อยตี้จวิ้นจริง ๆ;
แน่นอน ถึงแม้หงจวินกับอริยะอีกหลายองค์ไปนอกฟ้าสวรรค์แล้ว แต่วิถีสวรรค์ยังจับตาดูอยู่ไม่วางตา ทันทีที่เผ่าอูลงมือสังหารจริง ๆ มันจะลงมือในทันทีแรก;
หลังจากตี้จวิ้นยืนขึ้น ก็ใช้จิตสัมผัสกวาดดูสถานการณ์ปัจจุบันของเผ่าปีศาจ;