เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางฮ่าว: “.......”
‘เชี่ย ข้าคิดเร่งรีบเกินไป!’
จางฮ่าวจำใจได้แต่ค่อย ๆ ‘ชักจูงอย่างแยบยล’ และเพิ่ม ‘ใช้คุณธรรมสยบผู้คน’ เข้าไป
ในที่สุด สิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์สิบสองตัวที่อ้วนจนไม่เหลือรูปร่างมนุษย์ จึงกล่าวด้วยสีหน้าสำนึกผิดเต็มใบหน้า
“ฮ่าว หลักที่ว่า ‘อยู่แบบทุรนทุรายยังดีกว่าตายอย่างดี’ พวกข้ารู้แล้ว ฟังเข้าใจแล้ว และเข้าใจถ่องแท้แล้ว ศักดิ์ศรีอะไรนั่นถึงจะสำคัญ แต่เมื่อเทียบกับชีวิตน้อย ๆ แล้ว มันก็แค่ตัวกระจอก~”
จางฮ่าวพยักหน้า กล่าว
“อืม เด็กคนนี้สั่งสอนได้ เอาละ การเคลื่อนไหวของเผ่าปีศาจจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ พวกเจ้าไปเตรียมตัวกันเองเถอะ~”
พูดจบ จางฮ่าวก็หันหลังวิ่งหายลับไปในพริบตา จางฮ่าวกลัว กลัวว่าพวกซื่อบื้อกลุ่มนี้จะถามเขาว่าพวกเขาควรเตรียมตัวอย่างไร และควรเตรียมอะไรบ้าง?
และจางฮ่าวก็ไม่ได้คาดหวังกับพวกซื่อบื้อกลุ่มนี้มากนัก เพียงเรียกให้พวกเขาไปทำหน้าที่เป็นไม้คนขี้ ทำให้น้ำบ่อนี้ขุ่นมัวยิ่งขึ้นยิ่งดี
แล้วตี้จวิ้นกับไท่อีสองคนนั้นเล่า?