เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทงเทียนหัวเราะเย็นครั้งหนึ่ง แล้วกล่าวว่า
“เจ้าไปถามศิษย์แสนประเสริฐของเจ้าดูเถิด ว่ายามตี้จวิ้นและพวกบุกเข้ามา พวกเขากล่าววาจาอันใดบ้าง?”
“แม้ยามนั้นข้ายังมิได้บรรลุเป็นอริยะ แต่อย่างไรข้าก็เป็นผู้อาวุโสของพวกเขาใช่หรือไม่ ข้ามิได้คาดหวังให้พวกเขาออกหน้าปกป้องอาอาจารย์ผู้นี้ เพียงแต่ความเคารพขั้นพื้นฐานที่สุด อย่างน้อยก็ควรมีมิใช่หรือ!”
กล่าวจบ ทงเทียนก็หันศีรษะ จ้องกว่างเฉิงจื่อ แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“กว่างเฉิงจื่อ เจ้าว่าคำพูดของข้าทงเทียนถูกต้องหรือไม่? หรือเจ้าคิดว่าคำพูดที่เจ้ากล่าวก่อนหน้านี้ อนุอริยะเช่นข้าในยามนั้นจะมิได้ยินเชียวหรือ?”
ยามนี้ ศิษย์สายตรงทั้งสิบสองคนของหยวนสื่อต่างมีใบหน้าซีดขาว โดยเฉพาะกว่างเฉิงจื่อ ราวกับเพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากกองเหงื่อ
จากนั้น ทงเทียนก็มองหยวนสื่อแล้วกล่าวว่า