กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพียงแต่ว่า หลังจากเสวียนตูทะลุถึงเซียนสวรรค์แล้ว ก็รู้สึกได้ชัดเจนว่า ความเร็วในการบ่มเพาะพลังของตนช้าลงมากมายนัก
สำหรับคนที่คุ้นเคยกับการนั่งรถไฟความเร็วสูง หากให้กลับไปนั่งรถแทรกเตอร์ ย่อมรู้สึกปรับตัวไม่ได้เป็นธรรมดา
ดังนั้นเสวียนตูจึงมาหน้าเหล่าจื่อ เอ่ยอย่างเก้อเขิน
“อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ขอรับ เหตุใดศิษย์จึงรู้สึกว่า ช่วงนี้ตนพัฒนาช้าลงเป็นพิเศษเล่า?”
เหล่าจื่อเอ่ยอย่างมึนงง
“เจ้ายังอยากได้อะไรอีกเล่า?”
เสวียนตูเอ่ยอย่างเก้อเขิน
“อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ขอรับ ก่อนหน้า ข้าสามารถรู้สึกถึงความก้าวหน้าในแต่ละวันได้อย่างชัดเจน”