กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ในที่สุดโชคก็มายืนอยู่ข้างฉันแล้ว!
ลมในค่ำคืนนี้หนาวเย็น กลิ่นคาวเลือดบนร่างฉุนจนแสบจมูก ความรู้สึกที่ส่งผ่านมาจากมือก็เจ็บปวดเหลือเกิน
แต่เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญแล้ว ตอนนี้เขาอยากหนีเพียงอย่างเดียว
หนีไปโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น
หิมะใต้เท้าผ่านการแช่แข็งมาหลายชั่วโมงจนลื่นอย่างยิ่ง เขาล้มไปหลายครั้ง เสื้อผ้าถูกลูกกรงตามอาคารข้างทางเกี่ยวจนขาด แถมยังข่วนร่างกายจนเกิดบาดแผลสดหลายแห่ง แต่เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญ
เขาชื่อแอนดรูว์…หรืออาจชื่ออันเดรย์