กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ในเส้นทางอาชีพของฉัน
โทมัตซ์ คอร์โดวา
ที่จริงแล้วชื่อของเขาไม่ได้สำคัญนัก อีกไม่นานแม้แต่ตัวเขาเองก็อาจจำชื่อตัวเองไม่ได้
เพราะเขาค่อย ๆ ลืมตาที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวขึ้นมา จากนั้นก็เห็นขวดแก้วเรียงรายอยู่แถวหนึ่ง ผ่านของเหลวขุ่นมัวภายใน เขาพอแยกแยะได้ราง ๆ ว่าในขวดใบหนึ่งมีศีรษะมนุษย์ที่ถูกลอกเนื้อเยื่อผิวหนังออกจนหมดลอยอยู่
เขากลืนน้ำลาย ภาพสุดท้ายในความทรงจำคือคนสองคนกำลังทรมานปีศาจพันธสัญญาของเขาอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ หัวใจของเขาก็พลันเต้นกระหน่ำ ความรู้สึกว่างเปล่าแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าปีศาจพันธสัญญาของตัวเองตายแล้ว