เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ชายริมฝีปากเบี้ยว (ภาคจบ)
ทุกค่ำคืนของลอนดอนล้วนคล้ายคลึงกัน ไอน้ำจากท่อใต้ดินระบายสิ่งที่สะสมมาตลอดทั้งวันออกมา จนกระทั่งสายลมเย็นพัดผ่านและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นคราบน้ำชื้น ๆ สะสมวันแล้ววันเล่า หลอมรวมเป็นแอ่งน้ำเล็ก ๆ บนพื้นถนนที่ไม่เคยแห้งเหือดตลอดปี
ส่วนระลอกคลื่นเล็ก ๆ ที่ไม่สอดคล้องกับทิศทางลมยามราตรี ย่อมหมายความว่าไม่นานมานี้มีบางสิ่งพุ่งผ่านข้าง ๆ ด้วยความเร็วสูง ทำให้เกิดการสั่นไหวผิดธรรมชาติขึ้น
ตรอกเล็ก ๆ ทุกแห่งของลอนดอนก็แทบไม่ต่างกัน กำแพงเปียกชื้น กลิ่นขยะหมักหมมที่ไม่มีวันจางหาย และเสียงแมลงวันบินหึ่ง ๆ ไม่หยุด
แต่แมลงวันฝูงใหญ่ย่อมไม่มีทางบินหึ่ง ๆ อย่างสะเปะสะปะพร้อมกันทั้งหมด พวกมันต้องมีบางส่วนเกาะอยู่ข้างถังขยะ คอยเลียของเหลวเน่าเหม็นเหล่านั้น
และหากไม่มีแมลงวันเกาะอยู่บนกองขยะ นั่นก็แปลว่าเมื่อครู่นี้มีบางสิ่งรบกวนพวกมัน