กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 134 นึกว่าเป็นเซียนรัก ที่ไหนได้เป็นสุนัขเลียขา
ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป
ลมหายใจของทั้งสองคนหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ แย่งชิงออกซิเจนจากปากของกันและกัน
จนกระทั่งหวังอิ๋งอิ๋งหายใจไม่ทัน
ทั้งสองคนแยกออกจากกัน
หลี่เซี่ยวเทียนจ้องมองหวังอิ๋งอิ๋ง “พี่อิ๋งอิ๋ง คุณไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอก ผมช่วยคุณโดยไม่ได้คิดอะไรอื่นเลย”
ในตอนนี้ ใบหน้าของหวังอิ๋งอิ๋งแดงก่ำ “ฉันรู้
คุณช่วยฉันไว้มาก ฉันไม่มีอะไรจะตอบแทนคุณ สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงเท่านี้
คุณอย่ารังเกียจเลยนะ”
สิ้นเสียงพูด หวังอิ๋งอิ๋งก็ถอดเสื้อผ้าบนร่างกายออก “คุณวางใจเถอะ ฉันจะไม่ตามตื๊อคุณ และฉันจะไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น