Chapter 0101

ตอนที่ 101 ในที่สุดก็ได้เวินเสีย

จนกระทั่งเวินเสียหายใจไม่ออก ทั้งสองถึงได้ผละออกจากกัน

เวินเสียสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ

สายตาเหลือบมองผ่านไปแวบหนึ่ง

ใหญ่ที่สุดอย่างที่คิดไว้จริง ๆ

หลี่เซี่ยวเทียนกล่าว “เรากลับกันเถอะ”

เวินเสียพยักหน้าเล็กน้อย ทั้งสองจูงมือกันมุ่งหน้าไปยังหอพักบุคลากร

เวลานี้เป็นช่วงวันหยุดพอดี

แถมยังมีหิมะตก ทำให้มหาวิทยาลัยดูเงียบเหงาไปถนัดตา

ผืนฟ้าผืนดินแห่งนี้ราวกับเป็นของพวกเขาสองคน เดินเล่นท่ามกลางหิมะ