กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 576 เป็นตายไม่อาจรู้
อานุภาพแห่งไฟป่าครั้งนี้กัมปนาทสนั่นหวั่นไหวจนผู้คนต้องหวาดผวา
ทุกคนมองหน้ากัน สภาพแต่ละคนต่างซอมซ่ออย่างน่าสังเวช
เมื่อครู่ต่างวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น บ้างก็ลื่นล้ม บ้างเสื้อผ้าไปติดกิ่งไม้ บ้างผิวหนังถูกหนามบาด…สารพัดเล็ก ๆ น้อย ๆ จนนับไม่ถ้วน สีหน้าทุกคนจึงไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ต้องแสงไฟส่องกระทบ ก็ผลัดกันซีดผลัดกันแดง
เฉินเฟิงพูดด้วยเสียงสั่นว่า "เมื่อกี้ควรจะค่อย ๆ ทำอย่างใจเย็น มีที่ว่างให้เผื่อเหลือเผื่อขาด แต่ตอนนี้กลับรีบร้อน ลนลานจนกลิ้งกลอกคลานไปมา…"