กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 568 เสียงปืน
หวังเวยและคณะออกจากบ้านแล้วรีบมุ่งไปด้านหลังหมู่บ้าน
ไม่มีสัมภาระอะไรต้องเตรียมมาก พกอาวุธ ติดเสบียงแห้งไว้กับตัว ก็ออกเดินได้ทันที ถือว่าสะดวกดี
ทุกคนเดินไปพลางมองไปพลาง
ในหมู่บ้านว่างเปล่าจริง ๆ ไม่เห็นคนแก่และเด็กเลยสักคน คงอพยพไปฐานที่มั่นสำรองแล้วเป็นแน่
พานเจียถอนหายใจกล่าว "เร็วชะมัดเลย..."
คนที่เหลือได้ยินก็รู้สึกเหมือนกันหมด
เผลอพยักหน้าเห็นด้วย
ตอนก่อนกินข้าวยังเห็นผู้คนเดินเตร่ในหมู่บ้านอยู่เต็มไปหมด พอกินข้าวเสร็จก็หายกันหมด แถมไร้เสียงไร้ร่องรอย ในบ้านก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย