กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 559 บนต้นไม้
พานเจียเดินเลียบไปตามถนนอย่างช้า ๆ
พืชพรรณขึ้นหนาแน่น หญ้าขึ้นรกชัฏ
เส้นทางถูกสิ่งของเกะกะบดบัง มองไม่ชัด ต้องเหยียบลงไปถึงจะรู้สึกได้ว่าพื้นแข็งแรงดี
บนเส้นทางเชื่อมเหนือใต้ยังคงรกร้างว่างเปล่าเช่นเดิม
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า สีสันเริ่มมัวหม่นแล้ว ไกลออกไปเลือนราง มีควันยามเย็นลอยอยู่ คล้ายหมอกก็ไม่ใช่หมอก
ความมืดกำลังจะมาเยือน
ไม่เหมาะจะเดินทางต่อแล้ว
เขามองไปรอบ ๆ ข้างหน้าไม่มีหมู่บ้าน ข้างหลังไม่มีร้านค้า โล่งกว้าง ไม่มีสิ่งปลูกสร้างให้หลบซ่อนได้